هى الرتقاء و القرناء و العفلاء و المفضاة و المجنونة و المجذومة و البرصاء و العمياء . كه اين عبارت هم ابتداءً اطلاق داشته و شامل عيب حادث پس از عقد و دخول را هم شامل است . ب : قائلين به خيار فسخ در عيب حادث قبل از دخول 1 - أبو الصلاح حلبى در كافى : و ان حدثت هذه العيوب بعد الدخول ، لم يقتض الرد و لم تبن الزوجة الا باحد أسباب الفراق . ظاهر اين عبارت موضوعيت داشتن دخول است ، لذا از آن بر مىآيد كه ايشان در عيبى كه بعد از عقد و قبل از دخول حادث شود به خيار فسخ قائل است . 2 - ابن زهرة در غنية : و اذا حدث بالزوجة بعد الدخول أحد ما قدّمناه من العيوب لم يكن للزوج به فسخ العقد و انما يفارقها اذا شاء بالطلاق على خلاف بينهم فى ذلك . 3 - ابن الجنيد : علامه حلى از وى نقل كرده : « لو حدث ما يوجب الرد قبل العقد بعد الدخول لم يفرق بينهما الا الجنون فقط » اين كلام هم عيب مرد و هم عيب زن را شامل مىگردد و از آنجا كه علامه نسبت به عيبى كه پس از عقد و قبل از دخول حادث شود مطلبى از ايشان نقل نمىكند ، ظاهر كلام وى اين است كه ايشان نسبت به قبل از دخول به طور كلى و نسبت به بعد از دخول در خصوص جنون حكم به خيار فسخ مىكند . 4 - قمى سبزوارى در مجمع الخلاف و الوفاق : و اذا احدث بالمرأة أحد العيوب التى تردّ بها و لم يكن فى وقت العقد ، فانه يثبت به الفسخ . و اذا حدث بالزوجة بعد الدخول أحد ما قدمناه من العيوب لم يكن للزوج به فسخ العقد ؛ عبارت نخست كه برگرفته از خلاف شيخ طوسى است ، عيب پس از دخول را هم شامل مىگردد ، ولى عبارت دوم كه همچون موارد بسيار ديگر از غنيه ابن زهره اخذ شده ، با صراحت در عيب پس از دخول به عدم ثبوت خيار حكم مىكند ، بنابراين محصل مختار اين كتاب اين است كه در عيبى كه پس از عقد و قبل از دخول حادث شود مرد خيار دارد و در عيبى كه